Emekli Maaşıyla Araba Alınır mı?
Emekli Maaşı ya da Asgari Ücretle Sıfır Araba Almak: Hayal Mi, Gerçek Mi?
Şimdi açık konuşalım…Türkiye’de emekli olmak bazen, “hayat maratonunu bitirmek” gibi bir şey.
Yıllarca çalış…
Prim öde…
Vergi ver…
Sonra bir sabah uyan…
Ve hesap yap, “Acaba şu emekli maaşıyla bir araba alınır mı?”
Cevap mı?
Alınır…
Ama oyuncak arabası olabilir.
🧾 Emekli Maaşıyla Araba Hayali Nasıl Başlar?
Her emeklinin kafasında aynı film döner.
Bir gün şöyle düşünür, “Ulan yıllarca çalıştık…
Bir araba alsak da hanımla biraz gezsek.
Hayal başlar.
Ama sonra internetten fiyatlara bakarsın…
Ve o anda gerçekle tanışırsın.
Araba fiyatları öyle bir yükselmiş ki, sanki tekerlek değil altın jant takıyorlar.
💰 Maaş Hesabı: Hayal mi, Matematik mi?
Diyelim ki emekli maaşı eline geçti.
Bir köşeye oturup hesap yaparsın.
Fatura…
Market…
İlaç…
Geriye ne kalır?
Bir çay parası ve biraz da umut.
Ama araba fiyatlarına bakarsın… “Bu araba mı pahalı, yoksa benim maaşım mı şaka?”
İşte o an insanın içinde bir cümle doğar: “Biz araba alamıyoruz, arabalar bizi alıyor.”
🏦 Banka Kredisi mi? O da Bir Masal
Biri çıkar der ki,“Abi kredi çek.”
İyi de kardeşim…
Bankaya gidiyorsun.
Adam hesap makinesine bakıyor.
Sonra sana bakıyor.
Sonra tekrar hesap makinesine bakıyor.
Ve şu cümleyi söylüyor, “Amca, bu kredi sana değil… mirasçılarına çıkar.”
🚦 Emekli ve Araba Arasındaki Mesafe
Bir emekli için araba bazen bir ulaşım aracı değildir.
Bir hatıradır.
Bir zamanlar vardı…
Şimdi ise reklam panolarında yaşıyor.
Showroom camından bakarsın…
Araba sana bakar.
Ama arada ince bir cam vardır.
O camın adı, “ekonomi.”
☕ Kahvehanede Emekli Gerçeği
Geçen gün emekli bir arkadaş dedi ki, “Biz gençken sıfır araba hayaldi, şimdi emekli olunca hayal bile pahalı.”
Başka biri ekledi:
Biz arabayı alamıyoruz ama bir şekilde vergisini ödüyoruz.”
İşte memleketin kısa özeti bazen iki cümlede çıkar.
🎭 Hayalin Kendisi Bile Lüks Olunca
Eskiden emekli olunca insanlar şunu hayal ederdi:
Küçük bir araba…
Bir sahil kasabası…
Son baharı hanımla mutlu yaşamak…
Şimdi emekli hayali küçüldü.
Arabadan vazgeçtik…
Şimdi hayal şu, “Ay sonunu görsek yeter.”
Hayal kurmak bedava derler.
Ama bu memlekette bazen hayalin vergisi bile var gibi.
Çünkü Türkiye’de bazı emekliler için araba hâlâ bir ulaşım aracı değil…
Showroom camının arkasında duran pahalı bir rüya.
Asfaltlar sessizdi,
Herkesin altında bir araba vardı,
Ama plakalara Deli Dumrul vergisi yazılmıştı.
Bir direksiyon vardı,
Tutunca elin yanıyordu,
Çünkü o direksiyon,
Deli Dumrul’un onayından geçmişti.
Motor sesi değil duyduğum,
Hazineye akan para şırıltısıydı,
Egzozdan çıkan duman değil,
Umudumun buharıydı.
Bir araba vardı,
Adı “asgari umut”
Rengi gri,
Çünkü fakirin hayali renksiz olurdu.
Emekli binmek istedi,
Ama bastonunu ipotek etmesi gerekti,
Genç çalıştı,
Ama maaşı sadece tekerleklere yetti.
Bir tabela vardı otoyolun başında:
Halk için değil, hazine için hız yapınız.
Ve bir gişe:
Geçmeyene de vergi var
TOGG geçti yanımdan,
Yerliydi, milli idi,
Ama bana yabancıydı,
Çünkü fiyatı başka bir gezegene aitti.
Bir hükümet vardı,
Fakir fukaranın hükümetiyiz” diyordu,
Ama fakir fukara hâlâ dolmuşa biniyordu,
Çünkü araba değil, vergi satılıyordu.
Bir çocuk çizdi araba resmini,
Üzerine “hayalim” yazdı,
Ama öğretmeni sildi,
Bu müfredatta hayal yok” dedi.
Biz yürüdük,
Asfalt sıcaktı, gölge yoktu,
Çünkü Deli Dumrul vergileri,
Güneş ile birlikte umudu da çalmıştı.
Selamın aleyküm direksiyon sallama hayali kuran garibanlar! Bakıyorum da yine ilan sitelerinde 'sıfır km' filtreleri yapıp iç geçiriyorsunuz. Ulan asgari ücretle ya da emekli maaşıyla sıfır araba alabileceğini sanan adamın hayal gücü, Spielberg’in senaryolarından daha geniştir!
Bu ülkede bir araba almaya kalktığında kapıyı açıyorsun, içeride devasa bir vergi yükü seni bekliyor. ÖTV’si, KDV’si, tescili derken; aslında sen o demir yığınına değil, devletin bütçe açığına para ödüyorsun. Arabanın fabrikadan çıkış fiyatı bir ise, plaka takılıp senin altına gelene kadar oluyor üç.
Yani kardeşim, o sıfır araba senin kapına değil, ancak rüyana park eder. Nah olur derken şaka yapmıyoruz, matematik ortada; sen gaza basmak istiyorsun, devlet senin cüzdanına basıyor!
| Konu | Sokak Mantığı | Benim Terazim |
|---|---|---|
| Satın Alma Gücü | Kredi çeker, 120 ay öderim. | 120 ay sonra araba antika olur, sen ise hala borcun faizini öderken bastonla gezersin. |
| Vergi Yükü | Araba çok lüks, ondan pahalı. | Lüks olan araba değil, nefes almak! Bir kendine, iki devlete alıyorsun; devlet senin gizli ortağın olmuş. |
| Sıfır Kokusu | O koku için değer be abi! | O kokladığın sıfır araba kokusu değil, senin alın terinin son damlasının buharlaşmış halidir. |
Garibanın Araba Hayali Üzerine Çapraz Sorgu
Asgari ücretli biriktirerek araba alabilir mi?
Alır kardeşim, alır... Eğer 150 yıl yaşarsa ve bu süre zarfında su içip ekmek yemezse, belki o zaman tekerleğini alabilir. Enflasyon hızı, senin biriktirme hızını otobanda sollar geçer.
Neden otomobil vergileri bu kadar yüksek?
Çünkü üretim yok, tüketimden vergi sağmak en kolay iş. Araba senin için ulaşım hakkı, devlet için ise yürüyen bir vergi dairesidir.
İkinci el araba almak daha mı mantıklı?
İkinci elin fiyatı sıfırı kovalıyor. Hurdası çıkmış arabaya servet istenen bir memlekette mantık çoktan kontak kapatıp gitmiş demektir.
'Yerli otomobil' bizi kurtarır mı?
Yerli olması güzel de, fiyatı asgari ücretliye 'yabancı' kaldıktan sonra neye yarar? Milli gururumuz yerinde ama cüzdanımız yerlerde sürünüyor.
Gelecekte araba sahibi olmak kolaylaşır mı?
Sistem böyle devam ederse, gelecekte ancak bisiklete 'sıfır km' diye seviniriz. Vergiyi düşürmek yerine 'şükretmeyi' önerenlerle bu yol bitmez.
Günün Ana Fikri
Emekli ve asgari ücretli için sıfır otomobil, ulaşım aracı değil; ancak bayramlarda camdan bakılan bir komşu zenginliğidir. Devlet vergiye basarsa, sen de ancak hayallere basarsın!
Yorum Gönder