TÜRKLER NEREDEN GELDİLER TÜRKLERİN ANAYURDU NERESİDİR

Türkler nerede geldi

Türkler nereden geldi:

Türker’in Menşeleri Ve İlk Vatanları Bugünkü Osmanlı neslinin geldiği yer olan Türk kavminin esasını çok eski asırlarda aramak lâzım gelir, Bizzat Osmanlı milletinin ilk atası olmak üzere tanıdığı «Türk», Herodot'un «»u ve Tevrat'ın «» si olacağı anlaşılır.

Bâzı kavimlerde, hiç ilgisi olmadığı halde, kendilerine Türk namını vermişlerdir.
Diğer bazıları ise, hakîkaten Türk nesli iken, bir veçhile asıllarına rucü etmeyecek isimler almışlardır.

Tatar ve Moğol müverrihleri, kendi milletlerine Yâfes'in oğlu «Türk»ün biraderleri ve torunları sandıkları «Tatar» ve «Moğol»un yedinci derecede evlâdları addetmekle soyluluk iddiasında bulunmuşlardır.

Halbuki hakîkî Türk olan Osmanlılar, bu ismi şerefe dokunan bir ismi reddederek, göçebe aşiretlere ve vahşî kavimlere tahsis ederler.

Rumlar, Romalılar da böylece Rum ve Romalı olmayanların cümlesine unvanını verirlerdi. Pelin ve , Türkler'i ismen bilirlerdi.
Herodot da böyledir, ki onda görülmektedir.
Ne Acemlerle Türkler, ne de, Acemlerle Macarlar arasında hiçbir karabet münasebeti bulunmadığı halde, Bizanslılar Türker'i bazen Farslılar bazan (Macarlar) namı ile zikrediyorlar.

Müverrih Türkler'i İskitler 'den mi, yoksa onların ecdadı olması muhtemel olan 'dan mı neş'et ettireceğini bilemiyor.
Fransa, nesilleri bozulmuş Rumların gururunu pek okşamakta olan hayalperestçe rivayeti kabul ediyor, ki bu rivayete göre Osmanlılar İzak kavminin neslindendir.

Bu prens, vatan ve dînini terk ederek, Arapçaya da vâkıf olduğundan , Türker'in Acem olmadıkları gibi Arapçaya aşina olmadıkları da apaçık olmasıyla beraber, Farisilerin, yâni Türklerin muhabbetlerini celbetmiş.

Ondan sonra İzak Rum ve Rumen lisanları masallarının büyük bir kısmını Arapçaya tercüme ederek, peygamber derecesinde şan ve hürmete nail olmuş ve Selçuklular hükümdarının kızıyla evlenerek, ondan Ertuğrul'un babası ve Sultan Osman'ın büyük babası olan dünyaya gelmiş.

Diğer müverrihler, neslinden olduğu hayâline kapılarak, dosdoğru Tüser ve Hektor'dan nesillerini indiriyorlar.
Şarlken'in müverrihi , ki Osmanlılar'm târihini ve askerî yapılarını ilk tanıtan daha sonraki asırların muharriridir, Türkler'in Volga sahillerinden gelme Tatarlar olduğuna şüphe etmiyor, henüz pek çok zaman yoktur, ki Türk kelimesinin iştikak şeklinin «Terek» nehrinin isminde keşf olunduğu zannedilmiştir

Bir milletin asıl memleketi hakkındaki incelemeler dâima memnunluk verici değilse de, hiç olmazsa, aslî menbâına kadar çıkış suretini tâyine dâir tetkiklerden ziyâde değildir.
Türkler ki Çinliler tarafından evvelâ Tu-kü ismi verilmiştir.
, daha sonraki tabiriyle Altun Tağ (da)'dan (Bizanslıların îlktağ, Aktağ dedikleri) çıkarak sarkan Hıtay'ı, yâni Şimalî Çin'i, garben Aral gölü ve Hârezm,65 şimâlen Sibirya, cenûben Tibet ve Buharâ-yı Kebîr hududuyla kuşatılmış olan Merkezî Asya (şimdiki Türkistan 'nın azîm ve mahsuldar sahralarına vardılar.

Bu memleketler her zaman meralarının çokluğuyla, Tırâz miski ile Çaç'da imâl olunan yaylarıyla, atlarının nesliyle, hele sekenesinin ki güzellikleri ve yağma gerlikleri bütün şarkda darb-ı meseldir, tabîî ve maddî vasıflarıyla şöhretlidir.
İran şâirleri bu memleketin kızlarına «Çigil putları» ismini veriyorlar.

Çigil Türkistan'ın bir beldesidir ki, sakinleri Süheyl yıldızına, Cebbar kevkebesinin cümlesine, Dübb-i Ekber (Büyük Ayı)'e ibâdet ederler.
Ve rivayete göre hemşire ve kızlarıyla evlenirler idi.
Bu şâirler Gatfar, Hoten Ferhar, Yağma kızlarını şâşaâdâr beyitlerle överek, «Türkler insanların malım aldıkları gibi, bunlar da rahatlarını kaparlar» diyorlar.

Eski İranlılar (Farslar) -ki Anîrân, yâni İran olmayana mukabil memleketlerini ran diye isimlendirirlerdi.
Ceyhun nehrinin şarkında kâin ve bugün Türkistan nâmıyla maruf memleketlere «» ismini verirlerdi.
Tûrâm, yahut Türk bir nesil ismiydi, ki Skit (İskit) lâfzı gibi barbar kavimleri tayine hizmet ederdi.

Turani kelimesi Rumca 'da «tiran» şeklinde bozulmuş, ve Türk lâfzı bugün Osmanlılar arasında «Barbar'a müteradif (eş-anlamlı) bulunmuştur.
, yahut Şark Türkleri ki ile arasındaki sahada sakin idiler, eski müverrihler ve coğrafyacılar tarafından Bizanslıların Sibiryalı Ogurlar'ıyla karıştırılmıştır.
Bunun gibi Çinlilerin Türkler hakkında ilk kullandıkları Hunyus (Hiyung-nu olmalıdır. Hazırlayan) «Hun» yerine alınmıştır.

En saf kalmış Türk dili

Uygurlarım lisanı en saf ve en eski Türk lisanıdır;
Daha sonraları cihangir Cengiz Hân'ın oğlu ve bu memleketin hükümdarı olan Çağatay'a mensup olmak üzere işbu lisan, Çağatay lisanı namıyla yâd olunmuştur.
Bizzat Osmanlıların da eski Türkçe dedikleri Uygur, yahut Çağatay lisanı Gez yahut Türkmen lisanının büyük hemşiresidir, ki Selçukluların ve Osmanlıların lisanı olduktan sonra, bugünkü Türkçeyi teşkil etmiştir.

On beşinci asrın nihâyetinde ki Türkçe ancak o zamana doğru saflığını kazanmağa başlamıştır- Çağatay lisanı erişebildiği gelişmenin son noktasında bulunuyordu.
Lâkin o gerilemeye başlamış, halbuki Osmanlı lisanı birçok edebî eserlerle zenginlik kazanmış, daima terakki etmiştir.

Şark Uygurları ve onların lisanı hakkında birkaç söz söylemek gereklidir:
Zira onların nesilleri olan Özbekler, aslen kardeşleri olan Osmanlılardan ayrılmış iseler de, komşuları ve müşterek düşmanları bulunan İranlılar aleyhine bütün İran memleketleri vüs'atince Osmanlılarla siyaseten irtibat hâlinde bulunmuşlardır.
Osmanlıların bir ananesine göre en eski tarihlerini de şimdi zikredeceğiz, ki gerçi her vakit tarihî hakikat mührünü taşımaz ise de, herhalde zikredilmeğe müstahaktır.

Türker'in eski ananelerine nazaran, Herodot tarihinde İskit lerin aslı hakkındaki kısmının şerhinde eserlerinde tesadüf olunmaktadır.
Kara Han'ın oğlu Oğuz(Hân), fetihleri ve kanunları ile Türk kudret ve medeniyetinin kurucusu olmuştur.

Oğuz, İbrahim ile muasır bulunmuş olmak lâzım gelir.
Bir hükümetin kurucusu olmak haysiyetiyle onun , yâni Şark müverrihlerinin ile çok münâsebeti vardır,
Oğuz Hân, putperestliği terk ile, daha saf bir dini seçerek babası aleyhine mülkî ve dinî bir muharebe açtı ki, yetmiş sene sürdü.

Oğuz Hân, Kara Han'ın kışlık payitahtı olan Karakurum'dan ve yazlık payitahtı olan OrTağ ve Kur-Tağ dağlarından güneye doğru giderek, Türkistan'ın en şöhretli şehirlerinden olup uzun müddet Türk kudret ve medeniyetinin merkezi olan ikametgâh ittihaz etti.

, Kara Hân'ın oğlu ile Özbek Hanlarının makam olmuştur.
meşhur şeyhi (Yase-vî) orada doğmuş ve tarîkatini orada neşretmiştir.

Oğuz Hân, babası Kara Hân'a isyan ve onu hallederek, Türkistan'ın Er-talas ve Sayram'dan Buhâra'ya kadar uzanan kıt'asını kudretli kılıcına itaat ettirdi.
Ananeye göre Oğuz Han'ın altı oğlu

O sahaların hükümdarları bu unvanlarla yâd olunurlardı.
Oğuz Hân, Nemrut kadar av meraklısı olduğundan, her birinin, istikbâline delâlet edecek şeyler getireceklerini ümit ederek, oğullarını ava çıkarmıştı.
Dönüşlerinde bulmuş oldukları bir yay ile üç oku takdim ettiler.
Oğuz okları Gök, Dağ, Deniz hânlara, yay'ı diğei üçüne verdi.
Bunlar yayı aralarında taksim için kırdılar.

Bundan dolayı Oğuz onları «Üçok» ve «» (Bozucular) diye isimlendirdi.
Ordusunun sol cenah kumandanlığım birincilere, sağ cenah kumandanlığını ikincilere verdi.
Oğuz Hân'ın vefatından sonra, oğulları onun memleketlerini taksim ettiler:

Üçoklar yahut sol cenah kumandanları Şark Türk aşiretlerini,
Bozoklar, yahut sağ cenah kumandanlar» Garb aşiretlerini aldılar.
Anane, bu beylerin her birine dört oğul veriyor, ki yirmi dört başlı aşiretin babalarıdırlar.

Bozak'lar kimdir nereden gelmiştir

Burada nazar-ı dikkati celbederiz ki, dört adedine Osmanlılarca daima muhabbet edilerek, esaslı teşkilâtlarının cümlesinde buna riâyet olunmuştur.
İşbu yirmi dört eski Türk beyleri, yahut babaları, zamanımıza yakın Mısır'da vuku bulan inkırazlarına kadar, yirmi dört Bahriyye, yahut Çerkeş Beğleri'nde devam etmiştir.

Bu tarihte şu hususiyet hakkında birkaç defa söz söylemek fırsatına nail olacağız.
Şark'a teveccüh ile nazanmızdan kaybolan üç sol kol hânlarını terk ederek, esasen Türkistan'da ikamet eden ve daha sonraları batıda Seyhun ve Ceyhun arasındaki ülkeyi elde eden ve bunun da hududunu geçip fâtih sıfatıyla Boğaziçi'ne ve Tuna nehrine kadar ilerleyen sağ kol beylerine, yâni Bozoklara gelelim:

Oğuzların, Selçukluların, Osmanlıların en eski tarihçileri bu milletler hükümdarlarının neseplerini üç sağ kol hânlarına kadar çıkarmakta ve ;

Oğuzlar'ı Dağ Hân',
Selçukluları Deniz Han'dan,
Osmanlıları Gök Hân'dan indirmektedirler.

Yalnız Osmanlılarla iştigal etmezden evvel bunların neslen kardeşlerinden ve Osmanlılarca önceliği olan kavimlerden bahsetmek münasiptir, zira Osmanlı hükümeti, Selçuklu hükümeti yıkılması üzerine kurulmuştur.

Kaynak ve alıntı

Büyük Osmanlı tarihi Joseph von Hammer