Teşekkür Ederim” mi, “Allah Razı Olsun” mu? Laf Aynı mı, Niyet Ayrı mı?
Şimdi bak…
Kahvede oturmuşuz. Çay dumanlı, muhabbet koyu. Garson çayı getirdi.
Biri diyor: “Teşekkür ederim.”
Öteki diyor: “Allah razı olsun.” E masada tartışma başlıyor.
Sanki biri Fransız ihtilali başlatmış, diğeri hilafet ilan etmiş.
Ben de soruyorum:
Bu iki cümle arasında uçurum mu var, yoksa biz mi kelimelere kimlik kartı çıkardık?
Teşekkür ederim” deyince bazıları göz ucuyla bakıyor.
Sanki adam minnettarlığını ifade etmedi, laiklik yemini etti.
Yahu kelime bu.
Kibarca sağ ol demenin Türkçesi.
Teşekkür eden adam dinsiz mi oluyor?
O zaman “sağ ol” diyene de sağlık sigortası mı bağlayacağız?
Bir de “Allah razı olsun” var.
İçinde dua var, temenni var, gönül var.
Ama bazıları için bu cümle otomatik olarak ideolojik beyan sayılıyor.
Adam çorba ısmarlamış, sen referandum sanıyorsun.
Yahu adam teşekkür ediyor işte.
Metafizik destekli teşekkür bu.
Ekstra dua paketi var sadece.
Benim kafama takılan şu:
Biz lafın içindeki niyeti mi duyuyoruz, yoksa kafamızdaki etiketleri mi?
Teşekkür edenle Allah razı olsun diyen arasında
ahlaki fark mı var?
Yoksa sadece kültürel ton farkı mı?
Bak ben sana sahadan örnek vereyim.
Mahallenin bakkalı var.
Biri “Teşekkür ederim abi” der.
Biri “Allah razı olsun” der.
Bakkal ne der? “Bir dahaki sefere borcu kapatın yeter.”
Adam niyete bakıyor, lafa değil.
Şimdi iş kara mizaha geldi.
Bir ülkede insanlar “Teşekkür ederim” diyenin dünya görüşünü, “Allah razı olsun” diyenin siyasi pozisyonunu çözmeye çalışıyorsa…
Biz biraz kelime dedektifliğini abartmış olabilir miyiz?
Yarın biri “eyvallah” dese, acaba hangi kampın adamı sayılacak?
Şimdi bak…
Kahvede oturmuşuz. Çay dumanlı, muhabbet koyu. Garson çayı getirdi.
Biri diyor: “Teşekkür ederim.”
Öteki diyor: “Allah razı olsun.” E masada tartışma başlıyor.
Sanki biri Fransız ihtilali başlatmış, diğeri hilafet ilan etmiş.
Teşekkür Ederim” mi, “Allah Razı Olsun” mu? Kelimeler mi Ayrı, Niyet mi?
Ben de soruyorum:
Bu iki cümle arasında uçurum mu var, yoksa biz mi kelimelere kimlik kartı çıkardık?
1️⃣ Teşekkür Eden Seküler mi Olur?
Teşekkür ederim” deyince bazıları göz ucuyla bakıyor.
Sanki adam minnettarlığını ifade etmedi, laiklik yemini etti.
Yahu kelime bu.
Kibarca sağ ol demenin Türkçesi.
Teşekkür eden adam dinsiz mi oluyor?
O zaman “sağ ol” diyene de sağlık sigortası mı bağlayacağız?
2️⃣ Allah Razı Olsun Diyen Siyaset mi Yapıyor?
Bir de “Allah razı olsun” var.
İçinde dua var, temenni var, gönül var.
Ama bazıları için bu cümle otomatik olarak ideolojik beyan sayılıyor.
Adam çorba ısmarlamış, sen referandum sanıyorsun.
Yahu adam teşekkür ediyor işte.
Metafizik destekli teşekkür bu.
Ekstra dua paketi var sadece.
3️⃣ Kelime mi Konuşuyor, Niyet mi?
Benim kafama takılan şu:
Biz lafın içindeki niyeti mi duyuyoruz, yoksa kafamızdaki etiketleri mi?
- Aynı bardaktan çay içiyoruz.
- Aynı memlekette yaşıyoruz.
- Ama kelimelere parti rozeti takıyoruz.
Teşekkür edenle Allah razı olsun diyen arasında
ahlaki fark mı var?
Yoksa sadece kültürel ton farkı mı?
4️⃣ Kahvehane Gerçeği
Bak ben sana sahadan örnek vereyim.
Mahallenin bakkalı var.
Biri “Teşekkür ederim abi” der.
Biri “Allah razı olsun” der.
Bakkal ne der? “Bir dahaki sefere borcu kapatın yeter.”
Adam niyete bakıyor, lafa değil.
Şimdi iş kara mizaha geldi.
Bir ülkede insanlar “Teşekkür ederim” diyenin dünya görüşünü, “Allah razı olsun” diyenin siyasi pozisyonunu çözmeye çalışıyorsa…
Biz biraz kelime dedektifliğini abartmış olabilir miyiz?
Yarın biri “eyvallah” dese, acaba hangi kampın adamı sayılacak?
Asıl Mesele
Mesele kelime değil.
Mesele niyet.
Teşekkür ederim deyip arkadan kuyunu kazan adam da var.
Allah razı olsun deyip hakkını yiyen de var.
Demek ki cümle değil karakter belirliyor kaliteyi.
Lafın şekline takılıp özünü kaçırıyoruz.
Ambalaja bakıp ürünü unutuyoruz.
Kahve Ağzıyla Final
Benim için mesele basit: Samimiyet varsa, ister teşekkür de, ister Allah razı olsun de, ister sağ ol de.
Ama samimiyet yoksa, ister Osmanlıca dua et, ister Oxford İngilizcesiyle minnet bildir…
boş.
Kelimeler köprü kurmak içindir, hendek kazmak için değil.
Biz köprü yerine barikat kurmayı seviyoruz biraz.
Mesele niyet.
Teşekkür ederim deyip arkadan kuyunu kazan adam da var.
Allah razı olsun deyip hakkını yiyen de var.
Demek ki cümle değil karakter belirliyor kaliteyi.
Lafın şekline takılıp özünü kaçırıyoruz.
Ambalaja bakıp ürünü unutuyoruz.
Kahve Ağzıyla Final
Benim için mesele basit: Samimiyet varsa, ister teşekkür de, ister Allah razı olsun de, ister sağ ol de.
Ama samimiyet yoksa, ister Osmanlıca dua et, ister Oxford İngilizcesiyle minnet bildir…
boş.
Kelimeler köprü kurmak içindir, hendek kazmak için değil.
Biz köprü yerine barikat kurmayı seviyoruz biraz.
"Ahmet ATAM'dan Hikmetli Sözler: Kalbinde samimiyet yoksa, ne 'teşekkür' kurtarır seni ne de 'Allah razı olsun'; lafı değil, ameli tartarım ben!"
"TEŞEKKÜR EDERİM" Mİ, "ALLAH RAZI OLSUN" MU? LAFUN ASLI NE, NİYET NE?
Bak koçum, iki kelime üzerinden milleti birbirine kırdıranlara bakma sen. İster Türkçe "teşekkür" et, ister dua niyetine "Allah razı olsun" de; niyetin samimiyse ikisi de başımın üstünde. Kelimelere ideolojik urbalar giydirip insanları kutuplaştırmak, bu memleketin ekmeğine kan doğramaktır.
| Konu | Sokak Mantığı | Benim Terazim |
|---|---|---|
| "Teşekkür" | "Seküler tayfanın lafı." | Özbeöz Türkçe şükran ifadesi. |
| "Allah Razı Olsun" | "Yobazların dilinden düşmez." | En güzel dualardan biridir, samimiyet ister. |
| Niyet | "Hangi taraftaysan onu söyle." | Kimin ne dediğine değil, neden dediğine bakarım. |
Kafalardaki Sorulara "Tokat" Cevaplar
Aralarında gerçekten bir fark var mı?
Lügatte var, gönülde yok. İkisi de bir iyiliğin karşılığıdır. Fark arayan fitne arıyordur.
İdeolojik anlam yüklemek yanlış mı?
Yanlış ne kelime, düpedüz cehalet! Kelimeleri kamplaşma aracı yapanın derdi teşekkür değil, dövüştür.
GÜNÜN ANA FİKRİ
"Dil bir köprüdür, duvar değil; kelimeler samimiyetin aynasıdır, siyasetin maskesi değil!"
Yorum Gönder