Sevgililer Günü Nedir, Gerçekten Aşkın Kutlaması mı?
Sevgililer Günü denen şey tam olarak ne? Bir gün seçip “Bugün özel” diyoruz. Peki ya diğer 364 gün? Onlar deneme sürümü mü? Kafam karışıyor. Aşk dediğin şey takvime mi bağlıdır, yoksa sistem bize “Bugün harca, sevdiğini kanıtla” mı demeye çalışıyor?Sevgililer Günü Kapitalizmin En Romantik Tuzaklarından Biri mi?
Bak şimdi:Aşk mı Satılıyor, Suçluluk mu?
Bence asıl mesele burada. Hiçbir şey almadığında içten içe bir huzursuzluk oluşuyor, sanki sevdiğini ihmal etmişsin gibi.14 Şubat’ta Aşk mı Yarışıyor, Kart Limiti mi?
Bir bakıyorsun; daha büyük buket almış, kim daha pahalı mekâna gitmiş, kim daha gösterişli sürpriz yapmış...Sevgililer Günü Olmasa Aşk Biter mi?
En net soru şu: 14 Şubat iptal olsa ne olur?Kapitalizm Aşkı mı Kullanıyor, Biz mi Oyuna Geliyoruz?
Suçu tamamen sisteme atmak kolay.Sevgililer Günü Tüketim Çılgınlığı mı, Masum Bir Ritüel mi?
Belki de bir orta yol vardır.Sonuç: Sevgililer Günü Kapitalist Sömürü mü, Yoksa Bizim Romantik Açlığımız mı?
Sonuç olarak gördüğüm şey şu:Cüzdan dedi: “Yavaş ol, dur biraz.”
Aşk mı bu, yoksa satış mı var?
Sevda bağlanmış etiketine,
Menü sanki altınla haşlanmış,
Gülüşler filtreli, kalp emojiden,
Balon iner, masa çözülür,
Sevgi zaten takvimlik değildir
Sevgi sade, gösteriş, sen bi git.
Bakın beyler, bayanlar... Bu 14 Şubat mevzusu öyle masum bir "canım cicim" günü değil. Bu, küresel sermayenin "stokları nasıl eritiriz?" diye kafa kafaya verip uydurduğu bir illüzyondur. Adam sana yılın 364 günü eşek gibi çalış, karını/kocanı ihmal et diyor; ama 14 Şubat'ta bir pırlanta alırsan "yılın aşığı" sensin diyor. Hadi oradan be!
Sevgi dediğin, o soğuk kış gününde sırtına bir hırka atmaktır, beraber içilen demli bir çaydır, "yoruldun mu hanım/bey?" diye sormaktır. Şimdi ise sevgi, Instagram'da paylaşılan o cafcaflı hediye paketlerinin içine hapsedilmiş. Ruhu çekilmiş, ambalajı kalmış bir duygu tüccarlığı bu. Bizim terazide durumun hali pürmelali şöyledir:
| Mevzu | Sokak Mantığı | Benim Terazim |
|---|---|---|
| Hediye | "Hediye ne kadar pahalıysa sevgi o kadar büyüktür." | Pahalı hediye, suçluluk duygusunun kefaretidir. Gerçek sevgi bedelsizdir, satın alınamaz. |
| Zamanlama | "Yılda bir gün özel hissettirmek şart." | 364 gün odun gibi yaşayıp 1 günde çiçek açmaya çalışmak tabiatın fıtratına aykırı. Sevgi her günün katığıdır. |
| Gösteriş | "Paylaşmasam sevgilim/eşim bozulur." | Aşk gizlidir, mahremdir. Elaleme ispat derdine düşen, aslında kendi içindeki boşluğu doldurmaya çalışıyordur. |
Aşk ve Tüketim Üzerine Çapraz Sorular
Hediye almazsak romantizm ölür mü Ahmet abi?
Romantizm pırlantayla değil, incelikle yaşar yeğen. Bir tatlı söz, bir içten gülüş, dünyadaki tüm pırlantalardan daha çok ışık saçar o kalbe. Ama kapitalizm bunu sana satamaz, o yüzden önemsizmiş gibi gösterir.
Neden her yer kırmızıya boyanıyor bu günlerde?
Psikolojik harekat bu! Kırmızı dikkati çeker, iştah açar, heyecan verir. "Hemen al" mesajıdır o. Duygularını kırmızıya boyayıp aklını karartıyorlar ki cüzdana davranasın.
Gerçekten seven adam bu oyuna gelmez mi?
Seven adam nezaketi bilir, ama sürü psikolojisine girmez. "Bugün almak zorundayım" diye gidenin sevgisi mecburiyettendir. "İçimden geldi" diye alanınki ise samimiyettir.
Kadınlar bu günü neden bu kadar önemsiyor?
Çünkü sistem kadın ruhundaki "değer görme" ihtiyacını sömürüyor. Onlara "Hediye gelirse değerlisin" yalanını pompalıyorlar. Oysa değer, adamın duruşundadır, paketinde değil.
Hiç mi bir şey yapmayalım yani?
Yap yeğen, yap ama bugün değil! Yarın yap, öbür gün yap. "Bugün herkes yapıyor diye değil, seni sevdiğim için yapıyorum" de. Sisteme çelme tak, kalbe dokun.
GÜNÜN ANA FİKRİ: AŞKINI BİR GÜNE SIĞDIRAN, 364 GÜNÜN HESABINI VEREMEZ. TÜKETİMİN KÖLESİ OLMA, SEVDANIN TALİBİ OL!
Yorum Gönder