EKONOMİK SUİSTİMALİN ADI VAKIF VE DERNEKLER

Türkiye’de Ekonomik Suiistimalin Adı: Vakıflar ve Dernekler

Bu ifade ağır mı?

Ağır.

Çünkü gerçek zaten hafif olmaz.

Bu ülkede yoksulluk kader diye sunulur,

servet ise vakıf adıyla süslenir.

Vakıf mı Bu, Para Aktarma Tüneli mi?

Eskiden vakıf, yetimin başını okşar, öğrencinin karnını doyururdu.

Peki bugün ne oldu?

Vakıf tabelası duruyor ama kasa özel.

Dernek adı var ama denetim yok.

Bağış diyorsun, makbuz kesiliyor.

Hesap sorunca “maneviyat” cevabı geliyor.

Kardeşim, maneviyat bu kadar nakitle mi taşınır?

Fakirin Cebinden Çıkan, Kimin Kasasına Giriyor?

Yoksul adam üç kuruşunu verirken “sevap” ettiğini sanıyor.

Ama o para ne öğrenciye ulaşıyor, ne yoksula yetiyor, ne de topluma geri dönüyor.

Sonra bir bakıyorsun; lüks binalar, gösterişli arabalar, torpilli yönetim kurulları...

Yani fakir aç kalıyor, vakıf ise tok.

Devlet Neden Bu Yapılara Dokunmuyor?

Bu yapılar sütten çıkmış ak kaşık değil, siyasi sigorta gibi.

döneminde vakıflar arttı ama yoksulluk azalmadı.

Bu tesadüf değil.

Vakıf demek; ihale dışı alan, , hesap sorulamayan para demek.

Devlet elini çekiyor, “hayır işi” diyor.

Oysa bu, hayır değil; .

Din Kalkanı: En Sağlam Zırh

Parayı dinle süslersen kimse dokunamaz.

Eleştirince “İmana saldırıyor” derler, “Değerlere düşman” ilan ederler.

Oysa mesele din değil, paradır.

Para en çok da kutsal sözlerin ardında gizlenmeyi sever.

Diyanet İşleri Başkanlığı vaaz verir, vakıf bağış toplar, hesap soran susturulur.

Dernek Enflasyonu, Ahlak Deflasyonu

Bu ülkede dernek kurmak, bakkal açmaktan daha kolay.

Ama ne şeffaflık var, ne bağımsız denetim, ne de kamuya açık hesap.

Peki olan ne?

Ahlak düşüyor, etik eriyor, adalet mumla aranıyor.

Ama tabela çok, logo bol, “hayır” lafı eksik değil.

Bu İşin Sonu Nereye Gider?

Bu düzen sürerse:

- Yoksullar daha da yoksullaşır

- Güven tamamen yok olur

- Gerçek yardım kirlenir

Ve en kötüsü:

İyi niyetle çalışan birkaç temiz insan da aynı çamura bulaştırılır.

Günün Ana Fikri (Tokat Gibi)

Vakıf tabelası, ahlak belgesi değildir. Dernek adı, masumiyet garantisi vermez.

Bu ülkede bazen kravat takar, bazen cübbe giyer, bazen de “hayır” diyerek konuşur.

Ama kural değişmez:

Fakirin cebinden çıkan para fakire dönmüyorsa, bunun adı hayır değil, soygundur.

Ahmet ATAM'dan Hikmetli Sözler: Hayır Hasenat mı, Tahsilat mı?

"Evlat, eskiden vakıf dediğin kuşun kanadına merhem, fakirin tenceresine aş olurdu. Şimdikiler ise maşallah, vergi dairesinden kaçış tüneli gibi çalışıyor. Bir elin verdiğini diğer el görmeyecekti hani? Şimdi sağ el veriyor, sol el fatura kesiyor, gözler de devletteki ihalede... Hayır işi diye girip 'hayır'lı kazançlarla çıkanların tezgahı bu."

Bugün konumuz ağır. Öyle 'kamu yararı' falan filan diye süslü laflarla kafa ütülemeyeceğim. Sokaktaki adamın anlayacağı dilden konuşalım: Vakıf ve derneklerin bir kısmı artık bildiğin 'ekonomik arka kapı' olmuş durumda. Vergi mi ödemek istemiyorsun? Kur bir vakıf! Siyasetle arayı mı hoş tutmak istiyorsun? Yap bir dernek, başına da 'milli' veya 'manevi' bir isim çak, bak keyfine!

Garibanın fitresine göz dikenle, holdinginin milyonluk vergisini vakıf üzerinden aklayan aynı masada oturuyor. Biz de kahvehanede 'ya adamlar hayır yapıyor' diye iç çekiyoruz. Uyan ey ahali! Hayır hasenat dediğin sessiz yapılır, reklam ajansıyla değil. Bu iş artık bir sektör olmuş; suistimalin adı 'hizmet', cebi doldurmanın adı da 'himmet' olmuş. Yazıklar olsun!

Konu	Sokak Mantığı	Benim Terazim
Bağışlar	"Allah rızası için verdik, sevabı bize yeter."	Fakirin sevabı cebinde kalır, holdingin sevabı vergi matrahından düşer.
Yönetim Kadroları	"Hizmet ehli insanlar, gece gündüz çalışıyorlar."	Liyakat değil, sadakat borsası; siyasetin yedek kulübesi ve oğul-torun istihdam merkezi.
Denetim	"Devletimiz bunları elbet kontrol ediyordur."	Minareyi çalan kılıfını hazırlar; denetim dediğin ancak 'bizden olmayan' vakıf kapısına uğrar.

Kafalardaki O Deli Sorular

1. Her vakıf mı böyle Ahmet Amca?

Değil evlat, elbet hakkıyla yapan, cebinden harcayan var. Ama at izi it izine karışmış; çürük elmalar bütün sandığı kokutuyor.

2. Vakıflar üzerinden vergi kaçırmak bu kadar kolay mı?

Kaçırmak demeyelim de, 'vergiden kaçınmak' diyorlar kitaptaki adına. Yasal kılıfına uydurunca, devletin kasasına girecek para vakfın kasasına, oradan da 'eşe dosta' gidiyor.

3. Neden her siyasetçinin bir vakfı var?

Çünkü vakıf, siyasetin finansmanıdır. Yarın öbür gün koltuk gidince 'hizmete' devam edecek bir kale lazım. O kale de vakıftır.

4. Toplanan paralar gerçekten yerine ulaşıyor mu?

Yüzde 10'u garibana, yüzde 90'ı genel merkez giderine, reklama ve 'hizmet aracı' denilen lüks ciplere gidiyorsa, ulaşıyor demektir!

5. Gerçek yardımı kime yapmalı?

Mahallendeki bakkala git, veresiye defterine bak. Reklamı olmayan, tabelası olmayan, gerçekten aç olanı bul. En temiz vakıf senin vicdanındır.

— GÜNÜN ANA FİKRİ —

"Cennetten parsel satmak Orta Çağ'da kaldı sanıyorduk; meğer bizimkiler vakıf kurup dünyalık sarayların temelini atıyormuş. İyilik, arkasında hesap kitap olan bir ticarete dönüştüğünde, orada ne din kalır ne de insanlık."

🔍 DİJİTAL AYAK İZİ | KENDİME YAZILARIM

Google Bing Yandex