no fucking license
Bookmark

70 YILLIK ÖMRÜN ÖZETİ: HAK HUKUK ADALET HAK GETİRE

70 yaşında hayatının muhasebesini yapan adan görseli

Bak hemşerim, ben 70 yaşını geçtim. Saçım beyazladı, belim büküldü, gözüm bozuldu. Ben bu yaşıma kadar ne partiler gördüm, ne liderler gördüm, ne sistemler gördüm. Cumhuriyet gördüm, darbe gördüm, koalisyon gördüm, tek parti gördüm, tek adam gördüm.

Şimdi bana soruyorlar, "Sen hangi partilisin? 
Sen kapitalist misin, sosyalist misin? şucu musun, bucu musun?"
Ben diyorum ki, "Ben hiçbir şeyci değilim kardeşim. 
Ben hakçıyım, hukukçuyum, adaletçiyim."Bana ne sistemden? 

İster Cumhuriyet olsun, ister Meşrutiyet olsun, ister sultanlık olsun, ister Tek Adam olsun, ister 100 adam olsun.
Bana hak, hukuk, adalet ver, ben sistemi sormam.
Ama yok. 
Yok işte. O yok. Asıl dert o.

⚖️ CUMHURİYET DE OLSA, TEK ADAM DA OLSA, ADALET YOKSA NEYE YARAR?


Soruyorum sana, dürüstçe cevap ver.
Cumhuriyet var ama adalet yoksa, neye yarar o Cumhuriyet? 
Tabelada yazar, sokakta yoksa neye yarar? sultanlık var ama hırsızlık varsa, neye yarar?

Tek adam var ama o adam adilse, ne güzel. 
Ama o adam adil değilse, 100 adam gelse ne yazar?

Biz sistemi tartışmaktan, asıl meseleyi unuttuk. 
Biz 100 yıldır "Hangi sistem daha iyi?" diye kavga ediyoruz. 
Oysa sorulması gereken soru şu:"Hangi sistemde olursak olalım, hırsızın hırsızlığı yanına kalıyor mu, kalmıyor mu?"
Vallahi kalıyor, eskiden çuvalla götürüyorlardı, şimdi tırlar ile yurt dışına götürüyorlar, sen kıçını yırt nafile...
Soyuyorlar, soyduruyorlar .
Kendilerinin soyduğu yetmiyor, elini kolunu bağlayıp yabancılara da soyduruyorlar.

İşte mesele bu.
Benim dükkanıma hırsız girse, polis yakalasa, hakim "Bırakın gitsin" dese, ben Cumhuriyet'çi misin, reis çi misin diye sormam. 
Ben "Adalet nerede?" diye sorarım.

Şimdi memleketin hali de aynen bu. 
Hırsız hırsızlığını yapıyor, yanına kalıyor. Yalancı yalanını söylüyor, yanına kalıyor. Torpilci torpilini yapıyor, yanına kalıyor.
Sistemin adı ne olursa olsun, adalet yoksa, vallahi billahi o sistem çöptür, çöp.

💰 SİYASETÇİLER VATAN İÇİN Mİ, CEBİ İÇİN Mİ SİYASET YAPIYOR?


Şimdi gelelim en can alıcı soruya. 
Siyasetçiler neden siyaset yapıyor?
Ben 70 yıldır bakıyorum, ben söyleyeyim.

Vatan için değil, millet için değil, vallahi ikballeri için, billahi cepleri için yapıyorlar.
Kusura bakmasınlar, hepsi öyle. 
Sağcısı da öyle, solcusu da öyle, ortancası da öyle. 
İktidarı da öyle, muhalefeti de öyle.

Bir adam düşün. 
Milletvekili oluyor, maaşı 200 bin lira. 5 sene sonra bakıyorsun, villalar, arabalar, şirketler, oğluna gemiler, kızına daireler...

Sen de diyorsun ki, "Yahu bu adam milletvekili maaşıyla bunu nasıl yaptı?"
Yapamaz. 
Yapamaması lazım. 
Ama yapıyor. 
Nasıl yapıyor? 

Çünkü siyaset, bu ülkede artık hizmet kapısı değil, zengin olma kapısı olmuş.
Ben esnafım. 
Ben sabah 8'de dükkanı açarım, akşam 9'da kapatırdım, hiç gündüz ışığında evime gitmedim. 50 senedir aynı tezgahın başında durdum. 

Benim bir villam yok. 
Benim oğluma gemim yok. 
Benim çocuklarıma bırakabileceğim onurumdan başka blr şey yok. yok.

Ama siyasetçi, 5 senede, benim 50 senede kazanamadığımı kazanıyor.
Şimdi soruyorum: 
Bu adam vatanı mı seviyor, cebini mi seviyor?
Cevabı sen ver.

📉 ÜLKE HER GÜN BİRAZ DAHA MI ÇÖKÜYOR? TOPLUMSAL, SİYASAL, KÜLTÜREL, EKONOMİK...


Bak, ben 70 yaşındayım. 
Ben bu ülkenin en güzel günlerini de gördüm, en kötü günlerini de gördüm.
Ama ben böyle bir çöküş görmedim.

Komşu komşuya düşman olmuş. 
Kardeş kardeşe selam vermiyor. 
Herkes birbirini "şucu, bucu" diye yaftalıyor. Bir mahallede 10 kişi varsa, 10'u da ayrı partiden, ayrı fikirden, ayrı düşmanlıktan.

Eskiden neydi? 
Eskiden düğünde de beraberdik, cenazede de beraberdik. 
Şimdi düğüne bile "O da gelecek mi?" diye soruyoruz.

Siyasal çöküş: 

Meclis var, konuşan yok. 
Muhalefet var, muhalefet eden yok. 
İktidar var, hesap veren yok. 
Herkes koltuğunu koruma derdinde. 
Kimse "Ben bu koltukta ne yaptım?" diye sormuyor.

Kültürel çöküş: 

Eskiden bir saygı vardı, bir edep vardı. Şimdi televizyonu aç, küfür, bağırma, çağırma. 
Sokakta kız çocukları sinkaflı birbirine küfrediyor, otobüste yaşlıya düşman gözüyle bakıyor.
Kitap okuyan yok, 
Türkü söyleyen yok, sohbet eden yok. 
Herkes telefona gömülmüş.

Ekonomik çöküş: 

Bunu anlatmama gerek yok. 
Sen zaten yaşıyorsun. 
Çarşıya gidiyorsun, bir kilo peynir olmuş ateş pahası. 
Esnaf siftah yapmadan kapatıyor. 
Esnaf dükkanında kot 400 TL diyor, müşteri "Pahalı" diyor. 
Dükkan kiraları ev kiraları uçmuş.
Paranın yüzünü görene aşkolsun, herkesin cebinde limitini zorladığı plastik kartlar.
Her gün biraz daha çöküyoruz. 
Her gün bir tuğla daha düşüyor duvardan. Ve kimse "Duvar yıkılıyor" demiyor. 
Herkes "Duvarın rengi ne güzel" diye alkışlıyor.

🎭 SİYASETÇİYE SORSAN, ÜLKE GÜLLÜK GÜLİSTANLIK.


Siyasetçiye sor, ülke nasıl?
Diyor ki, 
Uçuyoruz! 
Köprüler yaptık, yollar yaptık, havaalanları yaptık, uzaya gideceğiz!
Ben de diyorum ki, 
Kardeşim, köprü yaptın, güzel. 
Ama o köprüden geçecek araba alacak para var mı millette? 

Yol yaptın, güzel. 
Ama o yolda yürüyecek ayakkabı alacak para var mı? 
Havaalanı yaptın, güzel. 
Ama uçağa binecek para var mı?
Yok. Yok işte.

Sen köprüyü zengin için yaptın, fakir köprünün altında yatıyor.
Siyasetçi bir de bana diyor ki, Sen nankörsün. Sen dış güçlerin adamısın.

Yahu ben 70 yaşındayım. 
Ben dış güç falan görmedim. 
Benim gördüğüm tek güç, iç güç. İçimizdeki açgözlülük.

Dış güçler bizi yıkamadı, biz kendimizi yıkıyoruz. 
Dış güçlerin yapamadığını, bizim siyasetçilerimiz yapıyor.
Bir siyasetçi, bir seçim kazanmak için, kendi halkını birbirine düşürüyorsa, o siyasetçi vatan haini değil de nedir?
Ben söyleyeyim, siz kızmayın. 
Vatan haini, vatanı satandan önce, vatanın evlatlarını birbirine düşürendir.

😢 70 YAŞINDAN SONRA BU TABLOYU GÖRMEK NE DEMEK BİLİYOR MUSUN?


Şimdi en içimi acıtan yere geldim.
Ben 70 yaşındayım. 
Ben bu ülkeye 70 yılımı verdim. 
Askerlik yaptım, vergi verdim, esnaflık yaptım, çocuk büyüttüm, torun büyütüyorum.

Ben ölürken, arkamda güzel bir ülke bırakmak istiyordum. 
Torunuma "Bak evladım, ben sana güzel bir memleket bıraktım" demek istiyordum.
Ama bırakamıyorum. 
Bırakamıyorum çünkü ülke her gün biraz daha kötüye gidiyor.

Benim torunum, benim yaşadığım Türkiye'yi yaşamayacak. 
Benim torunum, daha kötü bir Türkiye'de yaşayacak. 
Bunu bilmek, 70 yaşındaki bir adamın kalbine hançer gibi saplanıyor.
Ben üzülüyorum hemşehrim. 
Derin bir üzüntü duyuyorum. 
Öyle böyle değil, içim yanıyor.

Gençken "Düzelir" diyordum. 30 yaşında "Düzelir" dedim. 40 yaşında "Düzelir" dedim. 50 yaşında "Düzelir" dedim. 60 yaşında "Belki düzelir" dedim.
70 yaşında, artık "Düzelir" diyemiyorum. 

Çünkü düzeltecek adam yok. 
Düzeltecek adamlar, düzeltmek istemiyor. Çünkü bozuk düzen, onların işine geliyor.
Bozuk düzende, hırsızlık kolay. 
Bozuk düzende, yalan kolay. 
Bozuk düzende, cebi doldurmak kolay.
Düzen düzelirse, onların cebi bozulur. 
O yüzden düzeni düzeltmiyorlar.

❓ PEKİ NE YAPACAĞIZ? PARTİYİ BIRAKIP ADALETİ Mİ İSTEYECEĞİZ?


Ben sana parti önermiyorum. 
Ben sana lider önermiyorum. 
Ben sana sistem önermiyorum.
Ben sana şunu öneriyorum.
Bundan sonra, sana gelen siyasetçiye partisini sorma. 
Ona şunu sor:

1. "Kardeşim, sen hak, hukuk, adalet için ne yapacaksın?"
2. "Sen cebini mi dolduracaksın, milletin cebini mi dolduracaksın?"
3. "Sen 5 sene sonra zengin mi olacaksın, yoksa benim gibi mi kalacaksın?"

Eğer bu sorulara dürüst cevap vermiyorsa, ona oy verme. 
Partisine bakma, tipine bakma, konuşmasına bakma.
Çünkü artık parti meselesi değil bu. 
Artık vatan meselesi değil bu. 

Artık adalet meselesi.
Ben Cumhuriyetçi de olurum, Meşrutiyetçi de olurum, Tek Adamcı da olurum.
Ama adaletsiz hiç bir şey olmam.

Sen ne diyorsun hemşehrim? 
Sen de benim gibi "Artık parti tutmuyorum, adalet istiyorum" diyor musun? 
Yoksa hala "Benim partim senin partini döver" kavgası mı yapıyorsun?

Yorumlara yaz. Ama ne olur, partini yazma. Adalet için ne istediğini yaz. 
Partini değil, derdini yaz.
Benim derdim belli: Hak, hukuk, adalet. Gerisi teferruat.

-----

Yetmiş senedir bu fani handa, bir seher yeli beklerim,
Mizan taşı eğri kalmış, bağrımda yanar sızım var.
Hakkın divanı gökteymiş, yere düşmüş taşlanmış,
Adalet mülkün temeli, meğer ki kuyruklu yalanmış?

Yunus’un tasından su içtik, Geyikli Baba’dan nazar,
Fakat bu devranın çarkı, herkesi bozar.
Hak, hukuk dediğimiz derya, kurudu çöl ortasında,
Ayna tuttuk kendi özümüze, gördüğümüz hep hüzün var.

Hani o dervişin nidası, hani mazlumun ahı tahtı?
Yetmiş yılın harmanı bu, rüzgarda savruldu bahtı.
Dostlar, mecliste erkan kalmamış, tasavvuf dilde kalmış,
Hakikatin asası kırılmış, meydan çakallara kalmış.

Hani mizan, hani kantar, hani o ulu divan?
Zaman kör bir kuyuymuş, yuttu feryadı bu can.
Yetmiş yıldır beklerim bir tecelli vaktini,
Görmedim mülkün üstünde adalet tahtını.

Sanki bir sirkat (hırsızlık) eylemiş gibi dilsiz lisanım,
Zulmün saltanatına kurban gitti tüm zamanım.
Hakk'ı aramak imiş bu tenin yegâne kârı,
Lâkin nekes çıkageldi zamanın hünkârı.

Her köşe başında bir Hak eri boyun büker,
Adaletsizlik çölünde ruhum çürür gider..
Ey cânân! Ey gizli hazine, ey ulu adalet!
Bu fani ömre artık sığmıyor bu melânet.

Yoruldu şu bedenim, ağırlaştı yüküm pek,
Hak, hukuk, hakikat nerede, ey kadim felek?
Yetmiş yılın sonunda anladım ki bu handa,
Adalet aranmazmış bu fani mekanda..

Gönül Hakk'a revârendir, dünya fani bir düşmüş,
Hak, hukuk davası da bu toprağa düşmüş...

Ahmet ATAM

 
Yorum Gönder

Yorum Gönder

Yorumlarda lütfen saygılı olun