KÜTAHYA'DA YENİ CADDELER AÇILABİLİR Mİ : SİT ALANLARI ANLAŞAMAYAN MİRASÇILAR

Herkese selam dostlar, dönenler cami yanındaki kahvehanelerde yeriniz hazırsa, çaylar da tazelendiyse buyurun oturun masama. Bugün memleketimiz Kütahya’nın bitmek bilmeyen, kronikleşen ve adeta kördüğüme dönen o meşhur yol, cadde ve kentsel dönüşüm meselesini masamıza yatıralım.. 

Hani her seçim dönemi gelen belediye başkan adaylarının "Cumhuriyet Caddesi'ni şöyle uçuracağız, yeni caddeleri böyle açacağız" vaatleri var ya... Ha işte o işlerin aslı astarı öyle göründüğü gibi kolay değil. Gelin, madalyonun arkasındaki acı ama komik gerçekleri hep beraber konuşalım.

Kördüğümün Üç Ayağı: Sit Alanı, Bürokrasi ve Bitmeyen Mirasçılar

Bizim neredeyse bin yıllık kadim Kütahya’da kafanızı nereye çevirseniz bir 'tarihi eser' tabelası ya da 'sit alanı' şerhi görürsünüz. Tamam, tarihimize, geçmişimize saygımız sonsuz, oraya kadar eyvallah da. Ama kardeşim, içi geçmiş, mezbeleliğe dönmüş, rüzgar esse üzerine çökecek kerpiç yığınına 'tarihi eser' deyip dokundurmamak hangi aklın ürünüdür? 

Hangi belediye başkanı olursa olsun iyi niyetle bile yıkmaya kalksa, ertesi gün kendini mahkeme kapılarında sanık sandalyesinde buluyor. Yasalar devlet tarafından öyle  sakat şekilde örülmüş ki, hizmet etmeye kalkanın eli kolu bağlanıyor. Ne yeni bir cadde açılabiliyor ne de mevcut trafik çilesine bir çare bulunabiliyor.

Bir Metrekare Yere Bir Daire Bekleyen Uyanıklar

Bu işin yalnızca devlet veya belediye boyutu olsa yine bir derece çözülür. Asıl büyük imtihan vatandaşa gelince başlıyor. Selvi mahallesinde 100 yıllık tarihi değeri olmayan eski bir bina almaya kalktım, otuz mirasçı çıktı, birisi ile anlaşıyorsun, öteki diyor ben ayrıca şunu isterim, böyle kaç bina baktım, en sonunda tövbe ettim.

Bir binanın en az 20/30 mirasçısı var arkadaş. Almanya’daki dayı oğlundan, köydeki teyze kızına kadar herkes hissedar. İşin daha vahim kısmı ne biliyor musunuz? O harabede bir metrekare yeri olan adam, sanki elinde İstanbul Boğazı'nda yalı hissesi varmış gibi kasılıyor. "Belediye burayı kamulaştırsın, bana da bir daire parası versin" beklentisine giriyor. Yahu insaf! O yerin ederi belli, değeri belli. Hal böyle olunca ne ortak karar çıkıyor ne de bir adım yol alınabiliyor.

🏛️ HİSSEDARLAR SENFONİSİ VE HEYULA-I SİT ŞİİRİ